Josefine, Cecilie, Elza: imiona, które nosimy

Wiele naszych modeli nosi kobiece imiona. Za każdym imieniem widzimy konkretną kobietę, więc postanowiliśmy ją nazwać. Dla każdego modelu wybraliśmy muzę, kobietę, której ducha, jak nam się wydaje, niesie torebka. Są wśród nich artystki, pisarki, tancerki, projektantki, bibliotekarka i cesarzowa. Imieniem swojej muzy nazwany jest tylko jeden model, Josefine.

Muza jest dla nas punktem odniesienia dla charakteru rzeczy. Myślimy o tym, jak żyła ta kobieta, co stworzyła i co zabrałaby ze sobą z domu. Dzięki temu imię na metce dostaje historię, którą można opowiedzieć. Jedne muzy żyły kilka stuleci temu, inne w ubiegłym wieku. Każda zostawiła po sobie własną formę: obraz, książkę, ogród, taniec albo bibliotekę.

Modele i ich muzy

Josefine nosi imię Józefiny Bonaparte, znanej też jako Józefina de Beauharnais. W Malmaison pod Paryżem zebrała ogród rzadkich roślin i róż.

Cecilie to Cecylia Gallerani, którą Leonardo da Vinci namalował jako „Damę z gronostajem”. Portret znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie.

Elza to Elsa Schiaparelli, paryska krawcowa haute couture, która współpracowała z Salvadorem Dalím i dała modzie kolor shocking pink.

Kopertówka Elza w kolorze czarnym na zdjęciu z kampanii Poelle

Sophie to Sophie Taeuber-Arp, szwajcarska artystka dada, która budowała swoje prace z kół, linii i prostokątów.

Carolyn to Carolyn Bessette-Kennedy. Pracowała w Calvin Klein, a jej garderobę wciąż wspomina się jako elementarz minimalizmu lat 90.

Britni to Brigitte Helm, niemiecka aktorka, która zagrała Marię w „Metropolis” Fritza Langa (1927).

Jane to Jane Austen, angielska pisarka, autorka „Dumy i uprzedzenia”.

Cleo to Cléo de Mérode, tancerka Opery Paryskiej z czasów Belle Époque, której twarz obiegła świat na pocztówkach.

Josy to Josephine Baker, gwiazda Paryża lat 20. i uczestniczka francuskiego ruchu oporu.

Belle i Costa mają wspólną muzę: Belle da Costa Greene, bibliotekarkę Pierponta Morgana, a od 1924 roku pierwszą dyrektorkę Biblioteki Morgana w Nowym Jorku.

Torebka Cecilie w kolorze żółtym na zdjęciu z kampanii Poelle L’Art de Vivre

Bell to Vanessa Bell, angielska malarka z kręgu Bloomsbury i jedna z dyrektorek pracowni Omega Workshops.

Queen to Nefretete, egipska królowa, której malowane popiersie z około 1340 roku p.n.e. stoi w Neues Museum w Berlinie.

Prima to Simonetta Vespucci, florentynka, która według przekazu pozowała Sandrowi Botticellemu.

Francesca to Francesca da Rimini, bohaterka piątej pieśni „Piekła” Dantego.

Pasek Diane to Diana de Poitiers, kobieta francuskiego renesansu, która przez wiele lat nosiła tylko czerń i biel.

Dla paska Mark wskazujemy patrona, Marka Rothkę. Jego pola koloru razem z pracami Malewicza były punktem wyjścia naszej kolekcji Color Field.

Object № 03 i Untitled należą do Color Field. Zamiast muzy mają artystę, Kazimierza Malewicza. Malewicz numerował swoje prace suprematystyczne, a niektóre z nich znane są dziś jako „Bez tytułu”. Od płócien przeszedł do obiektów, architektonów.

Historię każdej muzy opowiemy w dzienniku w najbliższych tygodniach.